Gustav Seitz

Gustav Seitz, autor znanej rzeźby Käthe Kollwitz stojącej na jednym z berlińskich placów w dzielnicy Prenzlauer Berg nazwanym również jej imieniem, należy do grona najważniejszych niemieckich rzeźbiarzy XX wieku. Rzeźby Seitza były prezentowane m.in. na wystawach documenta II i III oraz na Wystawie Światowej w Montrealu w 1967 roku. Na Biennale w Wenecji w 1968 roku Seitz reprezentował rzeźbiarstwo Republiki Federalnej Niemiec.

Seitz urodził się 11 września 1906 roku jako czwarte dziecko małżeństwa Johanna i Jacobine Seitz. W wieku 16 lat rozpoczął naukę zawodu sztukatora w zakładzie swojego ojca, którą ukończył zdając egzamin czeladniczy. Następnie rozpoczął studia w Badeńskiej Szkole Artystycznej (Landeskunstschule) w Karlsruhe oraz w latach 1925-29 studiował w Zjednoczonych Szkołach Państwowych Sztuki Wolnej i Stosowanej (Vereinigte Staatsschulen für Freie und Angewandte Kunst) w Berlinie, początkowo u Ludwiga Giesa, a następnie u rzeźbiarza Wilhelma Gerstela. W latach 1929-1932 był uczniem klasy mistrzowskiej u Gerstela i wcześnie zyskał uznanie za swoje dzieła.

W 1937 roku ożenił się z architektką Luise Zauleck. Po II Wojnie Światowej, której doświadczył jako żołnierz oraz jeniec wojenny, w 1946 roku został powołany na katedrę rzeźb figuratywnych na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie Charlottenburgu oraz w 1947 roku w Szkole Wyższej Sztuk Pięknych w Berlinie.

W 1949 roku Seitz otrzymał Narodową Nagrodę w Weimarze i od 1950 roku był członkiem Niemieckiej Akademii Sztuk (NRD). W konsekwencji tej nominacji utracił wszystkie posady w Berlinie Zachodnim oraz otrzymał zakaz wstępu na tamtejsze uczelnie. Powierzono mu kierownictwo warsztatu mistrzowskiego na Akademii (NRD), jednocześnie mógł jednak zachować prywatną pracownię w dzielnicy Charlottenburg (RFN). W Berlińskiej Galerii Narodowej utworzono gabinet z rzeźbami Seitza. W 1958 roku Seitz przyjął zaproszenie Szkoły Wyższej Sztuk Pięknych w Hamburgu do kontynuowania pracy Gerharda Marcka, Edwina Scharffa i Martina Ruhwoldta.
Dzieła Gustava Seitza były wielokrotnie prezentowane w muzeach i przestrzeni publicznej, w Berlinie w szczególności w postaci pomnika Käthe Kollwitz w dzielnicy Prenzlauer Berg. Seitz otrzymywał kolejne wyróżnienia, w tym Wielką Nagrodę Sztuki Dolnej Saksonii, Nagrodę im. Edwina Scharffa oraz Medal Fridricha Schillera przyznawany przez Miasto Mannheim. Zmarł 26 października 1969 roku w Hamburgu.

W celu pogłębienia wiedzy polecamy Państwu publikacje przygotowane przez Fundację Gustava Seitza:
– przewodnik po Muzeum Gustava Seitza, Trebnitz 2020 (z linkiem do pobrania),
(wyłącznie w j. niemieckim)
– Grolle, Joist, Grolle, Gustav: Ein Bildhauer zwischen Ost und West [Rzeźbiarz między Wschodem a Zachodem], Hamburg 2010
– Krause, Reinhard: Eva, Venus und die Manns. Gustav Seitz. Werke im öffentlichen Raum [Ewa, Wenus i Mannowie. Gustav Seitz. Dzieła w przestrzeni publicznej], Lubeka 2013
– Heise, Brigitte, Schälicke, Bernd: Gustav Seitz. 50 Köpfe [Gustav Seitz. 50 głów], Hamburg 2013

Filmy

Gustav Seitz i dyskusja o „Stróżu”

W kronice filmowej z 1.08.1961 roku pokazano reakcje przed jednym z komisariatów policji w Hamburgu na rzeźbę Seitza pod tytułem „Stróż” oraz wywiad z artystą dotyczący tej tematyki. Materiał dotyczy minut od 0:03:41 do 0:04:47.

Pomnik Kollwitz w berlińskiej dzielnicy Prenzlauer Berg

Pomnik Käthe Kollwitz w Berlinie bez wątpienia jest najbardziej znanym dziełem Gustava Seitza. Szczególny jest także niski cokół, który wręcz zachęca dzieci do wspinaczek, co oburza niektórych lokalnych mieszkańców. Ale najwidoczniej Seitz tak chciał…

Na wideo można zobaczyć dwa filmy. W pierwszej kolejności film dokumentalny „Die Kollwitz und ihre Kinder“ [Kollwitz i jej dzieci] z 1971 roku, a następnie ponowną realizację tej samej filmowej idei pod tytułem „Die Kinder vom Kollwitzplatz“ [Dzieci z Placu Kollwitz] powstałą prawie pół wieku później. Fascynujące jest, że w oczach dzieci pomnik Käthe Kollwitz autorstwa Seitza na Prenzlauer Bergu także po upływnie 50 lat wcale nie stracił na swojej atrakcyjności.

Pomiędzy filmami można obejrzeć wywiad z reżyserką obu filmów Christą Mühl z 2018 roku.

Die Kollwitz und ihre Kinder [Kollwitz i jej dzieci], 1971

Wywiad z reżyerką Christą Mühl (10:07)

Die Kinder vom Kollwitzplatz [Dzieci z Placu Kollwitz], 2018 (20:19)
Reżyseria Christa Mühl i Tobias Lenel

Publikacje

Aktualnie

Ausstellungskatalog „Gustav Seitz. Leib und Seele”

Die Kunsthalle Mannheim würdigte zum 50. Todestag von Gustav Seitz das Schaffen des Künstlers mit einer Ausstellung unter dem Titel „Leib und Seele“ (25.10.2019 bis 1.3.2020). Dabei standen die thematischen Schwerpunkte Liebe, Idole, Körper und Porträt im Mittelpunkt.

Neben den skulpturalen Arbeiten stellte die Ausstellung das umfangreiche zeichnerische und grafische Werk des Künstlers vor.

Der Ausstellungskatalog berichtet ausführlich über das ereignisreiche, bewegte Leben von Gustav Seitz und nimmt den Leser in Wort und Bild mit auf einen Rundgang durch die Ausstellung, die von Sebastian Baden und Antonella B. Meloni kuratiert wurde.

Kunsthalle Mannheim
Sebastian Baden, Johan Holten (Hrsg.)
unter Mitarbeit von Antonella B. Meloni
„Gustav Seitz. Leib und Seele”
Ausstellungskatalog
120 S., 71 Abb., französische Broschur, Fadenheftung
29,80 Euro, ISBN 978-3-942825-85-6
Kaden, Heidelberg 2020

Publikacje do kupienia w Muzeum

Joist Grolle:

Gustav Seitz
Ein Bildhauer zwischen Ost und West

10,00 €

Bestandskatalog
Gustav Seitz Museum

12,00 €

Gustav Seitz
und Werner Stötzer

Meister der Figur

10,00 €

Reinhard Krause:

Eva, Venus und die Manns
Gustav Seitz im öffentlichen Raum

12,00 €

Michael Fackelmann
fotografiert Gustav Seitz

12,00 €

Brigitte Heise,
Bernd Schälicke:

50 Köpfe
Die Portraits

15,00 €

Bernd Schälicke:

Gustav Seitz | Die Druckgraphik | Werkverzeichnis

Hamburg (Hower) 1995

32,00 €

Ursula Frenzel:

Gustav Seitz | Briefzeichnungen

Hamburg (Hower) 1999

32,00 €

Chronik
< zurück zur Hauptseite